HEPİMİZ SUÇLUYUZ BU ÇOCUKLARIN ÖLÜMÜNDEN…
Aras…
Funda…
Masal…
Aslan…
Nefes…
***
Ne güzel isimler…
Yaşları bir ve beş arasında…
Küçücük yavrucaklar…
***
Belli ki anne Melisa…
İçinde bulunduğu bütün çaresizliklere rağmen…
Gelecek güzel günler Umutlarıyla…
O güzel isimleri koymuş yavrucuklarına…
***
Fakirlik…Fukaralık…Çaresizlik…
Hiç ışığı olmayan…
Kapkara bir yoksulluk içerisinde kıvranırken…
Umut aramış…Çare aramış…
Sokaklarda…
Çöp bidonlarından kağıt toplayarak…
Üç beş lira parayla…
O güzel yavrularının karnını tok tutmaya çalışmış…
***
Derme Çatma…
Gecekondu bile denilemez bir barakada…
Beş yavrucak…
Annelerinin topladığı kağıt parasını almak için gittiği bir sırada…
Yanarak can verdiler…
***
Anneee…Anneeee diye çığlıkları..
Cankıraş ağlamakları alevlere karıştı…
***
Henüz daha süt kokuyorlardı…
Aras tı adı…
Funda..Masal..Aslan..Nefes ti adları…
***
Dumanlar ve alevler arasında…
Önce nefesleri kesildi…
Sonra…
Ağlamakları…Çığlıkları…
Kopmuştular hayattan…
Daha hayata başlamadan…
***
Anayasamızda…
“ Türkiye cumhuriyeti sosyal bir devlettir” yazar…
***
Ama öyle değil işte…
***
Yaşıyoruz işte şimdi hep beraber…
Görmek istemediğimizi…
Gözümüze soktu bütün bu gerçekler..
***
Ve Melisa anne…
***
Melisa anne 34 yaşında…
Herşeye rağmen…
Bütün olumsuzluklara…
Fakirliğe…Fukaralığa…Yoksulluğa…
Kapkara bir çaresizliğe rağmen…
Çare gördüğü…
Umut gördüğü…
Türk bayrağını…
Atasının ölüm yıldönümünde…
O derme Çatma barakanın en görünür yerine asabilmiş…
***
Melisa anne…
***
Uçtu gitti avuçlarından…
O güzel isimli süt kokan yavrucukları..
***
Tokat gibi patladı yüzümüze…
O göremediğimiz…
Görmek istemediğimiz gerçekler…
***
Hepimiz suçluyuz…
Melisa anne karşısında…
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…