ÇEMBERİ TAMAMLA (Ayna Meditasyonu) (1)
Bilincin, dışarı doğru akıyor.
Bu bir gerçek, bir inanç sorunu değil.
Bir nesneye baktığında;
Bilincin, nesneye doğru akar…
Örneğin, bana bakıyorsun…
Bunu yaptığında, kendini unutursun;
Bana odaklanırsın…
O zaman, enerjin bana doğru akar.
Gözlerin, bana doğru yönelir…
Bu ilginin, “içten dışa” dönmesidir.
Bir çiçek görürsün, büyülenirsin;
Çiçeğe odaklanırsın…
Kendini, unutursun sadece çiçeğin güzelliğiyle ilgilenirsin.
Bunu biliyoruz, bu olay her an olur…
Güzel bir kadın geçer;
Ve birden enerjin, onu izlemeye başlar…
Işığın böyle dışarı doğru akışını biliriz…
Bu hikayenin, sadece yarısıdır…
Işığın, dışarı doğru her akışında, sen “arka” plana düşersin, kendine ilgisizleşirsin.
Aynı anda, hem özne, hem de nesne olabilmen;
Bunun yanında kendini de görebilmen için ışığın “geri” dönmesi gerekir.
O zaman, “kişisel farkındalık” ortaya çıkar.
Genelde…
Yalnızca, bu yolun ortasında;
Yarı canlı, yarı ölü yaşarız, durum budur…
Işık yavaş yavaş, dışarı akmaya devam eder ve asla geri gelmez.
Şunu görüyorsun, bunu görüyorsun…
Enerjiyi hiçbir şekilde, gören kişiye döndürmeden sürekli görüyorsun.
Gündüz, dünyayı görüyorsun…
Gece, rüyalar görüyorsun…
Sürekli, nesnelere bağımlı kalmaya devam ediyorsun.
Bu “enerji” israfıdır…
Taocu inanışa göre;
Enerjiyi geri döndürmenin “gizli ilmini” öğrenirsen…
İlgin dışa döndüğünde;
Kullandığın bu enerjiyi kaybetmek yerine…
Çok daha belirgin, bir hale getirebilirsin.
Bu mümkündür;
“Konsantrasyon” yöntemlerinin hepsinin bütün hüneri budur…
Bilincin dışarıya akması, zihnin ana odaklanmaktan uzaklaşarak dış dünyaya dağılmasıdır.
İçsel bütünlüğe ulaşmak ve çemberi tamamlamak için dağılan odağı, yani ışığı merkeze döndürmek gerekir.
Bu döngüyü yansıtan kısa ve bilge sözler şunlardır:
💨💨💨💨💨
ZİHİN DIŞARI AKTIĞINDA DAĞILIR,
İÇERİ DÖNDÜĞÜNDE İSE
AYDINLANIR VE ÖZÜNE VARIR…
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…