BASİT BİR TEMİZLİKÇİ

Turan ÇATAL Son Güncelleme 14 Nisan 2025

BASİT BİR TEMİZLİKÇİ

Dr. Frank Mayfield, Tewksbury Enstitüsü’nün koridorlarında yürürken, bir köşeyi döndüğünde yanlışlıkla yaşlı bir temizlikçi kadına çarptı.
Utanarak, rahatsızlığı gidermeye çalıştı ve sohbet başlattı.

–“Burada ne kadar zamandır çalışıyorsunuz?” diye sordu.
–“Enstitü açıldığından beri neredeyse,” diye yanıtladı kadın, utangaç bir gülümsemeyle.

Merakla, doktor devam etti;

–“Bu yerin hikayesi hakkında bana ne söyleyebilirsiniz?”
Kadın bir an düşündü, sonra yanıtladı;

–“Size buranın hikayesini anlatamam… ama size bir şey gösterebilirim.”

Kadın, nazikçe doktorun elini tuttu ve onu binanın derinliklerine, en eski pavyonun bodrumuna kadar götürdü.
Orada, zamanla paslanmış demir parmaklıkları olan bir hücreyi işaret etti.

–“İşte burada Annie Sullivan hapsedilmişti.”

Doktor kaşlarını çattı.

–“Annie mi? Kim o?”
–“İyileştirilemez diye yargılanan bir çocuk.

Evcilleştirilemez…

Hiçbir doktor, hiçbir hemşire onunla bir şey başaramadı.
Isırır, bağırır, yiyeceklerini kendisine yaklaşan herkesin yüzüne fırlatırdı.
O kadar çok direnirki, onu bile muayene edemezdik.
Ben de henüz gençtim, ondan sadece birkaç yaş büyüktüm ve her gün onu burada hapsedilmiş görüp kendi kendime;

“Tanrım, beni böyle bir akıbete uğratma” diyordum.

Yardım etmek istedim ama nasıl?
Hekimler bile başarılı olamazken, ben bir temizlikçi olarak ne yapabilirdim?
Sonra bir akşam, işimden çıkarken, bildiğim bir şeyi yaptım.
Brownie yaptım…
Ertesi gün buraya geldim, kekleri yere koydum, tam kafesinin önüne ve ona şöyle dedim;

–“Annie, bu brownieler senin için. İstersen al.’

Sonra telaşla gittim, bana bunları yüzüme fırlatır diye korkuyordum.
Ama yapmadı,aldı ve yedi…

Ve bir şey değişti…
Ertesi sefer geldiğimde, bana farklı bakıyordu.
Biraz daha az öfkeyle…
Bazen beni dinlerdi. Bir gün, hatta güldü…
Bir hemşire bunu fark etti ve doktora söyledi.
Bana yardımcı olup olamayacağımı sordular.

Tabii ki dedim…

O zaman, Annie ile her görüşmeye gittiğimizde, ben ilk olarak hücresine giren kişi oluyordum.
Ona açıklamalar yapar, onu rahatlatır, elini tutardım.
Ve böylece, sonunda, Annie’nin neredeyse kör olduğu anlaşıldı…”

Kadın bir an durakladı, sonra duygusal bir sesle devam etti;

–“Onu eğitmek için bir yıl boyunca çaba sarf ettiler.

Zor bir yıl…

Ama sonra Perkins Körler Enstitüsü açıldı.
Orada onu kabul ettiler, yardımcı oldular…
Okumayı öğrendi, sonunda öğretmen oldu.
Bir gün, buraya, Tewksbury’ye geri döndü.
Artık o da başkalarına nasıl yardımcı olabileceğini görmek istiyordu.
Enstitü müdürü ne diyeceğini bilemedi…
Sonra yeni aldığı bir mektubu hatırladı.
Bir adam umutsuzca kızından bahsediyordu.
Kör, sağır, evcilleştirilemez, neredeyse vahşi.
Onu akıl hastanesine göndermek istemiyordu ama ne yapacağını bilmiyordu.

Birinin gelip onu eğitmeye çalışıp çalışmayacağını soruyordu.
Ve işte böyle;
Annie Sullivan, Helen Keller’in hayat boyu arkadaşı oldu…”
Yıllar sonra, Helen Keller’e hayatına en çok etki eden kişiyi sorduklarında, hiç tereddüt etmeden şu cevabı verdi;

–“Annie Sullivan…”

Ancak Annie, minnetle bakarak fısıldadı;

–“Hayır, Helen…

Bizim ikimizin üzerinde en büyük etkiyi bırakan,
Tewksbury Enstitüsü’nün basit bir temizlikçisiydi.”

Johanna Annie Mansfield Sullivan Macy
(14.041866-20.10.1936)

Bilinen ismiyle;Annie Sullivan.
İrlandalı-Amerikan öğretmen.
Helen Keller’ın öğretmenliğini yapmıştır.
Annie Sullivan, 1866’da Feeding Hills, Agawam, Massachusetts’te doğmuştur.
1932 yılında,Helen Keller ve Annie Sullivan’a, İskoçya Eğitim Enstitüsü’nden ve Temple Üniversitesi’nden fahri derece verildi.
Annie Sullivan’ın, 1935’te her iki gözü de tamamen kör olmuştu.
Komaya girdikten sonra, New York-Queens’deki Forest Hills’da 20 Ekim 1936 tarihinde 70 yaşında öldü.
Sullivan, Helen Keller’ın elini tutarak ölmüştür. Helen Keller ise 1968 yılında öldüğünde, cesedi yakıldı ve külleri Annie Sullivan’ın mezarı olan Washington Ulusal Katedrali’ne yerleştirildi.

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar