RÜZGAR FISILDIYORDU
Meltem esintisi yüzümü okşadı geçti…
Sessizliğin sesi, sadece dinginlik, otların güneş ışığını küçük pırıltılarla yansıtarak hışırtı ile salınışı, çam ağaçlarının gür dalları ile çıkardıkları uğultu benliğimi sarsıyor.
Denizden gelen iyot kokusu ile mezarların üzerinde açmış nergis, sümbül kokularından yayılan rayiha.
Dünya yolculuğunun son durağındayım.
Bir zamanlar ‘Sevgi’ duygusunun ete kemiğe bürünmüş hali, güvenli kale gibi sığındığım, kuytusunda huzur bulduğum ANNEMMMM.
Soğukluğu bakınca hissedilen buz mavisi mermer altında bir ömür boyunca, bana her türlü eşsiz, BİRİCİK, değerli duygu ile dolu, yine de her koşulda sevmekten vazgeçmeyen, artık iki yıl önce çarpmayı bırakıp toprağa karışmış kalbin yakınında olmanın biçareliği!
Var ama yok! Yok ama var…
‘Özlem’ kalbimde hançer, gözlerimde buğu, burnumda sızı.
Ellerimi açtım, masmavi gökyüzünün altında, dualarla varlığımı hissettiğini hissetmek istedim.
‘’Anne sana geldim, çok yalnızım, ömrüme ömür katan, gözbebeklerinde cenneti gördüğüm, kirpiklerindeki hüzünle harmanlandığım, fırtınaların, boranların, hendeklerin, bataklıkların kokuşmuşluğunda, gönlüne sığındığım sakin limanım’’…
Annemden cevap bekledim, dinledim! Annem gözümden akan bir damla yaş oldu, yanaklarımdan aşağı süzülürken, narin parmaklarıyla yüzümü okşadığı gibi, çenemden damlayıp kayboldu.
‘’ Gözümün nuru, canımda canım buradayım’’ dedi, her zaman seninleyim…
Dilindeki nağme, sesindeki tını, tenindeki koku, yüreğindeki feryatlar, sessizliğindeki çığlıklar, avuç içlerindeki sızı benim’’
Ve Rüzgar Fısıldıyordu!
Avuntularla avunmaya çalışma, Annen ruhunda.
Ve Rüzgar Fısıldıyordu!
Sahtelik katmanlarının acısında kahrolma, annen kalbinde.
Ve Rüzgar Fısıldıyordu!
Bakışlarının şefkatin de sevgisinin sıcaklığında eridiğin kadın, tüm hücrelerinde…
Mezarlıktan ayrıldıktan sonra, dönüp son kez ardıma baktım, ulu ağaçların altındaki, Annemin buz gibi soğuk bir o kadar da müşfik mermer istirahatgâhına!
Ve Fısıldayan Rüzgara haykırdım,
Ruhunun, bedenini ve beni terk edip, sonsuzluğa gittiğini öğrendiğim an!
‘’Tamam… Deyip Sessizce Kabullendiğimde, Çıkardığım Gürültü Arşa Dayandı…’’
Şule BECER
Ressam – Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…