MUZAFFER İZGÜ
Değerli yazarımız, Muzaffer İzgü’yü;
Ölüm yıldönümünde (26 Ağustos 2019) Saygıyla Anıyoruz…
***
Muzaffer İzgü kendini anlatıyor;
–“Babam bir ev yapmış bize, tahta parçalarından.
Adana’ya yapılan, ilk gecekonduydu.
Ondan önce gecekondu bilinmiyordu.
Dam çinkoydu, babam eskiciden almış, üstünü çamurla sıvamış, tek oda…
Yatak odası, yemek odası, oturma odası, misafir odası, mutfak, hatta banyo, hepsi o oda…
Annem bizi leğende yıkardı, kendileri de aynı leğende yıkanırdı.
Hiç unutmuyorum, annem bir kova su getirir, bir de maşrapa, ben leğene otururdum, annem su dökerdi kafama.
Bütün içtenliğimle söylüyorum, havlu yoktu, annem eski fanilaları birbirine dikip bi şey yapmıştı, onunla bizi kurutur, köşeye oturturtu.
Yer yatağına, yere sıralanır yatardık, en başa babam, yanına annem, yanına ablam, yanına öteki ablam, yanına ağabeyim, en uca ben.
Üç kişiye bir yorgan düşerdi, Tekir vardı, kedimiz, kim çok üşüyorsa, annem Tekir’i onun üzerine koyardı, Tekir ısıtırdı sabaha kadar…
Gece yarısı yağmur yağarsa, tıp tıp tıp, yağmur damlası tam da benim burnumu bulurdu.
Şubatta odun kömür biterdi bizde.
Ama, hepimiz birbirimizi çok severdik, annem babamı çok sever, babam annemi çok sever, kardeşler birbirini çok severdi, böyle bir evdem çıktım ben.”
***
–“Babam okulda hademeydi. Annem çamaşıra giderdi, onun bunun çamaşırına…
Önüne dağ gibi çamaşır yığarlardı, karşılığı bir lira…
Deterjan yok o zamanlar, küllü su vardı, küllü su elini parçalardı, akşam bir lirayla mutlu mutlu gelirdi.
O yoksulluk içinde annemin üç çeşit yemeği vardı, etli bulgur, otlu bulgur, sütlü bulgur…
Etli bulgur dediğim, et yok, annem ekmeğin kabuğunu kuyruk yağında kızartırdı, bulgur içine dizerdi, Alllahhh, oldu sana etli bulgur, çatır çutur yerdik.
Seyhan’ın kıyısından ebegümeci toplardım, otlu bulgur olurdu..
Sütlü bulgur ise, aslında ayranlı bulgur, paramız bir kase yoğurda yeterdi, bir kase yoğurda bolca suyu karıştır, o ayranı yedi insanın yiyeceği bulgura karıştır, güya sütlü bulgur…
Ama dedim ya, sevgi öylesine çoktu ki evde, sevgi karnımızı doyuruyordu.”
***
Bizim mutluluğumuz çok basitti.
Tencerede yemeğimiz olsun, çıkında ekmeğimiz, lambada gazımız, ocakta çaydanlığımız, yeter de artardı bile.
Muzaffer İzgü
Saygıyla…
Muzaffer İzgü
Doğum: 29.10.1933, Adana
Ölüm : 26.08.2017, Karabağlar
Türkiye’nin en çok okunan gülmece, genç ve çocuk kitapları yazarlarındandır.
107 kitap, iki yüze yakın radyo oyunu yazmıştır.
✍ 🖍 🤔 🖍✍
BEN ÇOCUKLARA DÜŞ KURDURMAYI SEVİYORUM
DÜŞ KURAN İNSAN DÜŞÜNÜYOR DEMEKTİR
DÜŞÜNEN İNSANIN BEYNİ ÇALIŞIYOR DEMEKTİR
BEYNİ ÇALIŞAN SORU SORMAYA BAŞLAR
SORU SORDU MU O KİŞİ BİREYDİR</strong
SÜRÜNÜN KOYUNU DEĞİLDİR
SORGULAMADAN NASIL YAŞANIR
BİR ÇOCUK NASIL BİLGİ SAHİBİ OLUR
Muzaffer İzgü
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…