GÖZLERİNDE ZAFER YOK
Bu görsel, Marcus Aurelius’un hayatının son yıllarına ait yüzü.
Burada, bir fatih imparatoru değil;
Savaş meydanlarında yaşlanmış bir insanı görüyoruz.
Ömrünün son dönemini Roma saraylarında değil;
🔸Tuna sınırlarında,
🔸Çadırlarda,
🔸Yıllar süren Germen savaşlarının ortasında geçirmiş bir yüz bu.
Yorgunluk, yalnızca bedensel değil;
Taşıdığı sorumluluğun ve gücün ağırlığından geliyor.
Gözlerinde zafer yok…
Çünkü, onun bakışı fethe değil, faniliğe dönük…
Marcus Aurelius, en önemli metni olan;
“Kendime Düşünceler’i” tam da bu yıllarda, cephede, kendisi için yazdı.
Hükmederken bile kendine şunu hatırlattı;
🔹 Güç geçicidir,
🔹 Şöhret silinir,
🔹 Hatta Roma bile,
Bir gün yok olacaktır…
Önceki imparatorlar tanrısal ve kusursuz yüzlerle betimlenirken;
Marcus Aurelius’un portreleri bilinçli olarak idealize edilmedi.
Derin çizgiler,
Ağır bakışlar,
İçe dönüklük.
Bir imparatordu, ama her şeyden önce;
Bir “filozoftu.”
Onun için gerçek zafer, başkalarını yenmek değil;
⚛️ Öfkesini,
⚛️ Korkusunu,
⚛️ Arzularını,
Yönetebilmekti…
Bu yüz bize;
💢 Emir vermenin bedelini,
💢 Gücün kaçınılmaz yalnızlığını,
💢 Sonu onurla kabul eden bir bilgenin dinginliğini anlatıyor.
Roma’nın, birçok imparatoru oldu.
Ama iktidarın ortasında “insan” kalabilen;
Marcus Aurelius gibi çok az kişi geçti bu dünyadan…
Görsel:
Juanjo Ortega tarafından yüz rekreasyonu gerçekleştirildi.
Marcus Aurelius Antoninus
Doğum: (26.04.121)
Ölüm. : (17.03.180)
161 ile 180 yılları arasında Roma imparatoru olan Stoacı bir filozoftur.
Nerva-Antoninus hanedanının bir üyesi.
Daha sonra, “Beş İyi İmparator” olarak bilinen yöneticilerin sonuncusu.
Roma İmparatorluğu için M.Ö 27’den M.S 180’e kadar süren göreceli bir;
▪️Barış,
▪️Sükûnet,
▪️İstikrar,
Çağı olan Pax Romana’nın son imparatoruydu.
140, 145 ve 161 yıllarında “Roma Konsülü” olarak görev yaptı.
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…