ESNAFLIK VE İNSANLIK
Çevremizde, etrafımızda fark edemediğimiz güzel insanlardan iki tanesi…
Ve çok güzel hareketleri;
Uzun süredir görmeye hasret kaldığımız…
***
Birinin dışarıda küçük bir tezgahı var, incik boncuk satıyor ve sağ eli yok…
Diğeri pazar günü bile iki kat aşağıda bodrumda ekmeğini kazanmaya çalışan kendi halinde bir tamirci ve sanatkâr…
Geçen pazar günü çarşıya gittim, bir esnaftan aldığım küçük gümüş bir eşyayı tamir için…
Fakat dükkânın olduğu pasaj kapalı idi, pazar günleri çalışmıyormuş.
Canım sıkıldı, bi daha o kadar yol tepeceğim için basit bir tamirden dolayı…
En azından yeni bi tane alayım diye düşündüm , etrafa bakınırken incik boncuk zincir yüzük satan bir tezgah gördüm soğukta ve dışarda.
Adama gösterdim ve yenisi var mı diye sordum;
–“Var” dedi. Aha dedi bu imitasyonu bu da gerçeği. Fiyatları da bunlar.
Ama dedi sen bunu alma benden yazıktır boşu boşuna para verme.
Şu ilerideki pasajda bir dükkan var, git o tamir etsin.
Benim BEYİN DURDU…
Adam gariban, bir eli yok, paraya ihtiyacı var, ve pazar günü buz gibi soğuk havada bana satmadı ve nasihat edip yardım etti…
Teşekkür edip o pasaja doğru yöneldim…
Sevindim böyle güzel bir insanı bulduğum için şaşırdım…
Hala ihtiyacı olmasına rağmen gözleri para olmayan ve karşılıksız iyilk yapan birlerinin kaldığını gördüğüm için…
O pasaja gittim…
Girişte tamirci diye tabelasını gördüm 2/3 yazıyordu;
2.kat diye düşündüm ve asansörle çıktım fakat orada öyle biri yok…
Tekrar indim…
Kontrol ettim, meğerse 2.bodrum katta imiş…
İndim ve tabi kapalı olma ihtimali de vardı pazar günü olması sebebi ile…
Şanslı imişim ki adam orada ve kapı açık, dükkan gariban bişeydi, bakımsız ve eski…
Durumu anlattım…
–“Ver bi bakayım,” dedi.
–“Tamam” dedi.
Hallederiz deyip başladı tamir etmeye.
–“Yaklaşık 15 dakika sonra al.” dedi.
–“Bi daha da bişeycik olmaz.” dedi…
Teşekkür edip borcumu sordum?
Ne isterse hiç itiraz etmeden verecektim.
Çünkü, derdime derman olmuştu.
Dedi ki;
–“”Borcun yok, canın sağolsun…”
İkinci sürpriz ve şok…
Nasıl yani?
Hani AVM’lerde yüzünüze PARA ile gülüp sahte diyaloglarla sizi kafalayan;
1 liralık malı 100 liraya satan dükkan ve satıcılara alışık olduğumuz, bizde aynı SAHTE davranışları yaptığımızdan, normal karşıladığımızdan olacak ki kafam beynim allak bullak oldu…
Biz ne vakit bu güzel, bu çok güzel hareketleri unuttuk da bize ANORMAL gelmeye başladı…
Vicdan azabı ve utanç içerisinde tekrar o tezgahtarın yanına gittim.
Ağlamamak için, kendimi zor tuttum…
Teşekkür ettim…
Ve bişeyler alıp o insana iyilik yapmak istedim…
Dedi ki;
–“O dediğinin iyisi yok, ben size konsinye birkaç tane örnek getireyim, perşembe günü gelin seçin içinden…
–“Peki,” dedim.
Kendimden, toplumdan ilişkilerden, kahpeliklerden, güvensiz ve sahtekarlar içinde böyle iki güzel insani tanıdığım için çok mutlu oldum…
Ve bundan sonra mümkün olduğunca küçük esnaflardan alışveriş yapmaya ve bu güzel olduğunca insanları bulup;
“KÜÇÜK ESNAFLARDAN” olsada İNSAN olduğumuzu hatırlamaya ve onları örnek almaya karar verdim…
Bence AVM lere gitmeyip bu insanlarla alışveriş yapalım,
Ve insan olduğumuzu, değerlerimizi hatırlayıp yaşatmaya çalışalım…
Geç kalsak da…
NE DERSİNİZ ?
HAK İLE SABIR DİLEYİP
BİZE GELEN BİZDENDİR
AKIL VE AHLAK İLE ÇALIŞIP
BİZİ GEÇEN BİZDENDİR
AHİ Evran-ı Veli
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…