DİYOJEN

Sinop’ lu Diyojen,  İskender’e ayağa kalkmadı.
Hiç istifini bile bozmadı.
Binlerce insan, İskender geliyor diye kırılıp geçiyorken o, yerinden kımıldamadı bile…

–“Sen ne yapıyorsun, gelenin kim olduğunu bilmiyor musun? diye onu tartakladılar.

İskender;

–“Durun, dokunmayın!…

Görmüyor musun?
İskender geliyor, diye insanlar yerlere yatıp kalkıyorlar…
Sen yoksa İskender’i tanımıyor musun?” dedi.
Diyojen;

— “Tanıyorum…
İyi tanıyorum ve sizi de
iyi biliyorum” diye cevap verdi.

İskender;

— “O halde söyle! Kimim, ben?”

Diyojen;

–“Bendemin bendesisin (esirimin esirisin)” dedi.

İskender sarsıldı…
Yerinde duramadı ve atından indi.

— “Ne demek bu?” dedi.

Diyojen;

–“Sen, toprak için insan öldürüyorsun.

Dünya, benim esirim, kölem.
Sen de benim, köleme köle olmuşsun.
Kim kime ayağa kalkacak?” dedi.
İskender bunu kabullendi.
Diyojen’in büyük bir filozof olduğunu anladı ve dedi ki;

–“Dile benden ne dilersen!”

Diyojen ;

— “Gölge etme başka ihsan istemem.” dedi.

Ölçülmemiş olan bir kumaş nasıl biçilemezse, ölçülüp tartılmayan bir söz de söylenemez.
Doğru ve yanlışı düşünerek konuşanlar, hazır cevapçılardan daha iyidir.
Söz, insanın şahsiyetin de bir olgunluk ölçüsüdür.
Sözle kendini küçültme.

Sadi-i ŞİRAZİ

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…