DEMOKRASİ

Filozof Nietzsche’nin demokrasiye yönelttiği rahatsız edici soru;

Demokrasi gerçekten en uygun yönetim biçimi mi?

*

Nietzsche’ye göre, “demokrasi”;

Yalnızca,  bir yönetim biçimi değil.

Toplumun, ruhunu dönüştüren büyük bir “eşitleme” hareketidir.

Ona göre insanlar özgürleştiklerini sanırken;

Aslında sıradanlığın hüküm sürdüğü yeni bir düzene “teslim” olurlar.

Çünkü çoğunluğun iradesi yüceltildikçe;

🔸Farklı olan,
🔸Sıra dışı düşünen,
🔸Kalabalığın önüne geçebilen kişiler,

Giderek daha fazla “şüpheyle” karşılanır.

Nietzsche’nin asıl kaygısı burada başlar…

Ona göre, insanlığı ileri taşıyanlar, çoğunluğun onayını alan kişiler değil;

Çağlarının ötesine geçen “cesur” ruhlardır.

Fakat seçimlerin ve popülerliğin belirleyici olduğu bir dünyada;

Büyük karakterlerin sesi çoğu zaman kalabalığın gürültüsü içinde kaybolur.

Toplum kendisini, aşmaya çalışan insanları desteklemek yerine;

Onları kendi seviyesine çekmeye çalışır.

Böylece,”deha” ödüllendirilmez;

Uyumlu, olmak ödüllendirilir…

Bu yüzden Nietzsche, demokrasinin görünmeyen bedeline dikkat çeker;

Herkesin, eşit olduğu bir toplumda, zamanla herkes birbirine benzemeye başlar.

💢 Farklılık törpülenir,
💢 Üstün yetenekler sıradanlaştırılır,
💢 Kalabalığın güvenli konforu, büyük ideallerin önüne geçer.

Nietzsche’nin sorusu, hâlâ rahatsız edici gücünü korur;

Bir toplum, “en parlak” insanlarını yükseltmek yerine;

Onları “susturuyorsa”, gerçekten ilerliyor mudur?

Yoksa yavaş yavaş kendi zirvelerini mi yok ediyor?

“Friedrich Nietzsche”,

Demokrasinin;

▪️Herkesi ortalama bir düzeye indirdiğini,
▪️Sıradanlığı övdüğünü,
▪️Ve üstün bireyin özgür yaratıcılığını baskıladığını, savunmuştur.

Nietzsche’ye göre;

İnsanları vasatlaştıran, üstün ve parlak bireyleri çoğunluğun ortalamasına eşitler “sürü” psikolojisidir.

💨💨💨💨💨

DEMOKRASİ GÜÇLÜ VE PARLAK BİREYLERİ DEĞİL

KALABALIĞIN ZAYIF ORTAK PAYDASINI ÖNE ÇIKARIR…

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…