BELKİ

Telefondaki habere bakıyorum

‘Bu yılın ilk 10 ayında 217 kadın cinayet işlendi.’

‘Kadına yönelik her türlü şiddet, kötü muamele ve ayrımcılık medeniyetimizin

değerlerine vurulmuş bir darbedir’ demiş.

En büyük korkusu; aklını kendisi için kullanan, kendine değer veren, kendi

yaşamın da, bedenin de, değerlerini, inançlarını, doğrularını, yanlışlarını,

belirleyebilen ‘Aklı hür, Fikri hür’ Vicdanı hür’ özgür ‘KARAR VEREN KADIN’ olan

bir yüce gönüllü…

Medeniyetimizin değerleri!

Otobüsten iniyorum şehrin uğultusu ruhumun kasveti ile birleşiyor. Hava buz

gibi, sert ayaz tenimde kırbaç, ellerim buz tuttu kabanı mı düğmeledim,

kalbimdeki soğukluğu ısıtmayacağını bile bile! içimdeki kasırgalar

dışarıdakinden daha şiddetli, yine bir belkinin hayal kırıklığı tokat gibi yüzüme

çarptı. BELKİ aydınlık günleri görürüz…

Köprünün altında, dolmuşa binmeye çalışan kalabalığın arasından geçmeye

çalışıyorum, ayakta yolculuk yapmamak için birbirini iteleyen, bir an evvel

yuvasının kuytu sıcaklığında huzur bulmanın telaşındaki bedenlere çarparak

ilerlerken, gözüm yerde oturan, kirden tüm kıyafetleri grileşmiş mülteci kız

çocuğuna takılıyor.

Soğuktan korunmak için büzülmüş bedeninde dağılıyorum.

Nefessiz kaldığım anlarda boğazıma çöken eller, bu kız çocuğunun biçareliğin

de yine boğmaya başladı.

‘Kız çocuklarını kurtaralım’ diyen bir ‘Türkan Saylan’ı

‘Kadının Adı Yok’ diyen ‘Duygu Asena’sı

‘Ey kahraman Türk kadını, sen ayaklar altında sürüklenmeye değil omuzlar

üzerinde yükselmeye layıksın.’ Diyen ‘Mustafa Kemal Atatürk’ ü olmayacak…

Keçeleşmiş saçlarının arasından yıldız gibi parlayan gözleriyle umarsızca

etrafına bakıp elindeki poğaçayı ısırıyor belli ki tek mutluluk kaynağı iyiliksever

bir yolcunun ikramı. Onun belkileri; karnım doyunca belki güvende olurum,

belki üzülmem, belki acırlarsa saygı görürüm, belki sevilirim, belkilerle kendini

kandırmayı çaresizce öğrenecek.

Kendisi olmayı reva görmeyenlerin, sığınƨ bir zavallı yaparak, insan olabildiğini

zanneden, ebediyetteki şehevi ganimetlere kavuşabilmek için onu çatır çatır

ezilen, oradan oraya savrulan kuru yaprak yapan narsistlere kutsiyet gözüyle

bakmak zorunda kalacak.

Sesini çıkardığı anda azap gazap tokmağı inecek, zihninin kanatlarını kıracaklar,

akrep dilleriyle ‘saçı uzun aklı kısa’ diyecekler, akrep zihniyetli kadınların var

ettiği yiğit cengaverler.

Ayaklar altında sürünen, herkesin iğrenç ayağını sildiği güya parlattığı! paspas

olarak kullanacaklar, ahlaksızlıklarını maskeler ardına gizleyip, ahlak abidesi

yapacaklar, bedeninden utandırarak, kendi biricikliğine düşman ederek.

Zebaniler huzur bulmalı!

Yaşamı boyunca tıpkı elindeki, sımsıkı tuttuğu poğaçadaki mutluluk zerreleriyle

avunacak, merhamet kırıntıları ile ihya olunmayı lütuf kabul edecek.

Küçücük bedenine donuk bakışlarımla umutsuzca bakıp, omuzlarıma çöken

cehaletin koyu karanlığıyla yanından ayrılıyorum….

Şule BECER
Ressam – Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…