AHLAK – VİCDAN
İlle de ahlak, ille de vicdan…
***
Yaz sıcağının asfaltı kavurduğu bir öğle vakti, Çorum-Samsun kara yolunda ilerleyen bir tır;
Kontrolden, çıkarak devrildi…
Kasasındaki yüzlerce karpuz yola saçıldı…
Şoför Mehmet, kanayan alnını tutarak güçlükle araçtan çıktı.
Bir süre sonra, yoldan geçen araçlar durmaya başladı…
Mehmet;
— “İnsanlar yardıma geliyor” diye sevinirken, gördüğü manzara yüreğine kazadan daha büyük bir darbe vurdu!
Arabalarından inenler, geçmiş olsun demek yerine yerdeki sağlam karpuzları kapışmaya başlamıştı.
Kimi bagajını dolduruyor, kimi çocuklarına;
— “Büyük olanları seçin!” diye sesleniyordu.
Mehmet çaresizce onları izlerken, yaşlı bir adam yaklaştı ve sordu;
— “Evladım, iyi misin?”
Mehmet’in gözleri doldu;
— “Çok şükür amca, yaşıyoruz…”
Yaşlı adam talan yapan kalabalığa bakarak derin bir iç çekti;
— “Karpuzlar yere düşmemiş evladım…
Asıl “vicdanlar”, yere düşmüş bugün…”
*
O akşamın sofrasında…
O arabalardan biri, akşam saatlerinde bir evin önüne park etti.
Baba, kaza yerinden “kaptığı” devasa karpuzu gururla eve getirdi.
Akşam sofrasında Anne, kocasına döndü;
— “Hayatım, karpuz pek güzelmiş, nereden aldın?
Baba gülümsedi;
— “Yolda tır devrilmişti hanım, millet kapışıyordu.
Ben de kaptım bir tane, bedavaya geldi…
Tam o sırada, büyük çocuğun çatalındaki karpuz dilimi tabağa düştü.
Okulda, kitaplarda okuduğu “kul hakkı” ve “merhamet” kavramları zihninden geçti.
Tabaktaki, kırmızı karpuz suyu, gözüne şoförün gözyaşı gibi göründü.
— “Ben yemek istemiyorum,” dedi…
Ve çocuk sandalyesini çekip masadan kalktı.
Odaya, ağır bir sessizlik çöktü.
*
O esnada kaza yerinde polisleri bekleyen Mehmet, telefonla eşini arıyordu;
— “Hanım, canıma bir şey olmadı şükür ama…
Malı mülkü geçtim, biz insanlığımızı kaybetmişiz.
Asıl hasar yolda değil, yüreklerdeymiş…”
*
Biz de bir zamanlar, şöyle bir düşünce vardı…
Bazı nimetler para ile değil, “Vicdan” ile alınır.
Ağlayanın malı, gülene “helal” olmaz…
İnsanın asıl kazancı, “cebinde” değil; “Vicdanında” birikir…
Bir toplum, kaybettiği malıyla değil;
Kaybettiği merhametiyle fakirleşir…
*
O gün yola saçılan, sadece karpuzlar değildi;
🔸 Biraz insanlık,
🔸 Biraz utanma duygusu,
🔸 Birbirimize olan emanet hissimizdi.
Sahi biz; Ne ara bu hâle geldik..? ( SON 20 YILDA MI ??? )
Toplumda ahlakın ve vicdanın azaldığını, kul hakkının hiçe sayıldığını hissettiğinizde yalnız değilsiniz.
Çoğu büyük düşünür ve yazar bu yabancılaşmayı farklı dönemlerde dile getirmiştir.
İhtiyacınız olan kısa ve bilge sözler şu şekildedir:
💨💨💨💨💨
DÜNYA KÖTÜLÜK YAPANLAR DEĞİL,
SEYREDİP
HİÇ BİR ŞEY YAPMAYANLAR YÜZÜNDEN TEHLİKELİDİR
Albert Einstein
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…