HALA ÇOK GÜZELSİN

Turan ÇATAL Son Güncelleme 1 Şubat 2024

HALA ÇOK GÜZELSİN

Sanırım 14 yaşlarındaydım.
Babaanneme gitmiştik.
Arka bahçeye bakan bir mutfağı vardı.
Herkes evin içinde bir yerlere dağılmışken, O’nu o mutfakta buldum.
Bahçeye açılan kapıdan saçlarına sabah güneşi bir huzme gibi süzülüyordu.
Bir an yüzüne bakıp;
–“Babaanne ne kadar güzelsin,” dedim.
Elinde bir kahve tepsisiyle bana bakıp gülümsedi;
–“Ah be çocuğum bizde güzellik mi kaldı” deyiverdi.
Ama dedim;
— “Babaanne sen güzel olmasan büyük babam seni sevmezdi.
O zaman babam olmazdı.
Babam olmasaydı,ben olmazdım.
Madem ben burdayım, o zaman sen güzelsin.”
Gözlerinde şaşkın bir mutlulukla;
— “Ölürüm sana” dedi.
Yıllar sonra da,sözünü tuttu ve ÖLDÜ..

Bir gün mezarına gittim.
Aldığım çiçekleri güzelce yerleştirdim.
Sonra küçük bir kağıt çıkarıp toprağa gömdüm.
Kağıtta şöyle yazıyordu;
Babaanne; “HALA ÇOK GÜZELSİN”