SESSİZ KALMAK , SUSKUNLUK;
Zarif bir isyandır…
Kelimeleri zayi etmeme.
Duymak istenilmeyen kelimeler önüne çekilmiş, bir bariyer gibi…
Sözcükleri, durdurma biçimidir…
SUSKUNLUK;
Kırılmış bir insanın,kırmamak için verdiği gayrettir…
SUSKUNLUK;
Konuşarak hallolmayan
her şeyin üzerine, vurulmuş bir mühür…
İnsan olarak kalabilme, mücadelesidir…
▪Ağırdır, ağrılıdır,
▪Sabıra sabır doğurtur,
▪İçte çok şeyi yıkar, soğutur, ama…
▪Karşındaki insanları yıkmamak için de,
▪Sessizce yıkılmaya razı, bir DURUŞ biçimidir.
SUSKUNLUK;
Her kişinin değil;
Gerçekten “kırılmak nedir” bilenlerin harcıdır..!

Bir duruşu olmalı insanın!
Sokak lambaları gibi dimdik!
Işık vermeli,dibine ve etrafına…
Yine de ödün vermemeli mum misali kendinden.
“GURUR” sözcüğünü;
“ONUR” ile değiştirmeli lügatından…
Eğer kuralları hiçe sayıp kuralsız yaşamaksa idol;
Bir onurunu, bir şapkasını yanından hiç ayırmamalı insan.
Koltuğunun altına onuru,başına da şapkasını alıp;
“EYVALLAH” diyebilmeli gerektiğinde.”
KENDİSİ OLMALI İNSAN, KENDİNİ BİLEN…!”
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…

