ÖFKE ve SÜKUNET

Roma Forumu kalabalıktı.

Öğle güneşi mermer taşların üzerine vuruyor;

İnsanlar, imparatorun geçişini izlemek için toplanıyordu.

Tam o sırada kalabalığın içinden bir adam öne çıktı ve yüksek sesle bağırdı;

–“Sen zalim bir imparator oldun, Marcus Aurelius!”

Bir anlık sessizlik oldu.

Muhafızlar refleksle, adamın üzerine yürüdü…

Kılıçlar, yarıya kadar çekilmişti.

Marcus Aurelius durdu.

Elini yavaşça kaldırdı;

— “Bırakın,” dedi.

Muhafızlar, şaşkınlıkla duraksadı…

İmparator adamın yanına doğru yürüdü.

Öfke hâlâ, adamın yüzündeydi;

Ama sesi artık, eskisi kadar güçlü değildi.

Marcus Aurelius, sakin bir sesle konuştu;

— “Bana mı söylüyorsun, yoksa içindeki öfkeye mi?”

Adam afalladı…

Böyle,bir cevap beklemiyordu.

Birkaç saniye sustu.

İmparator devam etti;

–“Eğer bana söylüyorsan, öğret. Yanılıyorsam bilmek isterim.”

Sonra, bir adım daha yaklaştı;

–“Eğer öfkeye söylüyorsan o zaman sus.
Çünkü öfke öğretmez.”

Kalabalık, nefesini tutmuştu…

Adam başını eğdi, dizlerinin bağı çözüldü…

Yavaşça diz çöktü;

— “Yanılmışım…” diyebildi sadece.

Marcus Aurelius geri döndü, muhafızlara baktı ve şu cümleyi söyledi:

–“Beni kılıçla korumayın. Beni anlamaya zorlayın.”

O gün Forum’da kimse korkudan susmadı.

Ama herkes, sükûnetin gücünü öğrendi.

Lider, eleştiriyi bastırarak değil dönüştürerek güç kazanır.

Sükûnetle karşılanan öfke, en sert muhalefeti bile etkisiz bırakır.

Kaynak:

Cassius Dio,
Roman History.

S O N U Ç

İnsanların, kendilerine uygun, yararlı görünen şeyler için;
Çabalarına izin vermemek ne acımasızca bir şey!
Ama yanıldıkları için öfkeye kapıldığın zaman;
Bir anlamda, onların bu haklarını ellerinden alıyorsun.

Marcus Aurelius

▪️▪️▪️▪️

Öfkeye hakim olabilmek, sükuneti koruyabilmek;

Ne kadar güzel bir erdem.

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…