HURAFELER DİNİN TEMELİ OLABİLİR Mİ ?

“Spinoza” isimli bir filozof 38 yaşındayken büyük bir savaş başlatır.

Felsefe ile dinin, uzlaşamayacağı tek bir ortak düşman ilan etti:

— “Hurafeler dinin temeli olabilir mi?” diye sordu.

Bu hususta, Tanrı’ya ihtiyaç vardı ve öyle de yaptı.

Spinoza, yayıncısının korkudan adını basamadığı kitapla;

Kilisenin ve devletin kutsal saydığı ne varsa “hedef” alır.

Tanrı’nın gönderdiği din;

🔸 Hesap soran,
🔸 Cezalandıran,
🔸 Korkutan,

Bir “tiran” olamazdı…

Bunun yerine;

🔹 Erdemin,
🔹 Bilginin,
🔹 Hoşgörünün,

Ta kendisiydi…

Dindar,  “aklı” dışlayamazdı.

Düşünceler, devletin dahi müdahale edemeyeceği bir “kutsallık” barındırıyordu.

Aklın dışlanması demek hurafelerden beslenen bir “din uydurmak” demekti.

Oysa Spinoza;

💢 “Tanrı”,
💢 “Akıl”,
💢 “İnanç”,

Denkleminde tam bir “bütünlük” görüyordu.

Tanrı; “saf akıl…”

İnsan ise ; o aklın cevheriyle var olmuş bir “akıldı.”

Hurafelere zaman ayıracak vakti yoktu…

Bu söyledikleri, dönemin ruhban sınıfını rahatsız etti.

Ve saldırıya uğradı…

Kalbine bıçak fırlatıldı, ama kurtuldu…

Suçu;

“Hurafeler, dinin temeli olabilir mi?”

Diye sormaktı…

Sahi..!

Olabilir mi?

Spinoza’ya göre hurafeler “dinin temeli” değil;

▪️ Korkunun,
▪️ Cehaletin ürünüdür.

Gerçek din “akla” dayanır.

💨💨💨💨💨

KORKU HURAFELERİN ANASIDIR…
AKIL YOK OLUNCA HURAFE DİN TAHTINA GEÇER…
TANRI AKILLA VE SEVGİYLE BULUNUR…

SİZCE TANRI SEVGİSİ Mİ…TANRI KORKUSU MU…

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…