HEPİMİZİN AYNI ANDA SUSMASINDAN KORKUYORUM…
Bir fakirin halini, göstermek istiyorum.
“Bakın, bu insan böyle yaşıyor.” demek istiyorum…
Sonra bir anda, toplumu kutuplaştırmak, insanları rencide etmek, Ve halkın bir bölümünü diğerine karşı kışkırtmakla suçlanmaya korkuyorum.
Bir çocuğun; Yoksulluğundan, söz etmek istiyorum…
“Bu çocuk neden böyle yaşamak zorunda?” diye sormak istiyorum…
Sonra bir anda toplumda huzursuzluk yaratmak, insanları öfkeye sürüklemek ve nefret duygularını körüklemekle suçlanmaya korkuyorum.
Bir kadının uğradığı;
Haksızlığı, anlatmak istiyorum…
“Bu yapılanın hesabını kim verecek?” diye, sormak istiyorum…
Bir anda toplumun bir kesimini hedef göstermek, insanları birbirine karşı kışkırtmak ve düşmanlık üretmekle suçlanmaktan korkuyorum.
Bir kurumda, gördüğüm bir aksaklığa dikkat çekmek istiyorum.
“Burada bir şeyler yanlış işliyor.” demek istiyorum.
Bir anda devlet, kurumlarını hedef alan, kurumlara olan güveni sarsmaya çalışan biri olarak nitelendirilmekten korkuyorum.
Bir görevlinin sahip olduğu yetkiyi kötüye kullandığını düşündüğüm bir durumu anlatmak istiyorum.
“Bu yetki, böyle kullanılmamalı.” demek istiyorum.
Bir anda, kişileri hedef göstermek, itibarlarını zedelemek suç isnadında bulunmakla suçlanmaya korkuyorum.
Bir yolsuzluk iddiasına dikkat çekmek istiyorum.
“Bu konuda cevaplanması gereken sorular var.” demek istiyorum.
Bir anda ortada kesinleşmiş bir şey yokken insanlarda algı oluşturan, toplumu yönlendiren ve huzuru bozan biri haline gelmekten korkuyorum.
Bir haksızlığa, uğrayan insanın yanında durmak istiyorum.
“Yalnız değilsin.” demek istiyorum…
Bir anda başka insanları ötekileştirmek, taraf olmak ve toplumsal gerilimi artırmakla suçlanmaktan korkuyorum.
Ticaretteki ahlaksızlıktan söz etmek istiyorum…
İnsanların birbirini kandırmasını, emeğin sömürülmesini, paranın ahlakın önüne geçmesini anlatmak istiyorum…
Bir anda belli bir kesimi, meslek grubunu ya da toplumsal grubu hedef göstermekle suçlanmaya korkuyorum.
Toplumdaki, ahlaki çöküntüden bahsetmek istiyorum…
“Biz birbirimize ne yaptık?” diye sormak istiyorum…
Bir anda halkın bir bölümünü diğerine karşı kışkırtan, nefret üreten ve bölücülük yapan biri olarak görülmekten korkuyorum.
🌈 İnancın,
🌈 Ahlakın,
🌈 Vicdanın, birbirinden koparılması eleştirmek istiyorum…
“İnanç insanın, vicdanına davranışlarına dokunmuyorsa bunun anlamı nedir?” diye sormak istiyorum…
Bir anda dinsiz ilan edilmekten korkuyorum.
Bir yanlışın, üzerine gitmek istiyorum.
“Bu doğru değil.” demek istiyorum…
Bir anda vatan haini ilan edilmekten korkuyorum.
Bir sorunun nedenini sorgulamak istiyorum.
“Bunun sorumlusu kim, bu neden böyle oldu?” diye sormak istiyorum.
Bir anda;
🏢 Devlete,
🏢 Millete,
🏢 Düzene,
Karşı olmakla suçlanmaya korkuyorum.
Bir insanın hakkını savunmak istiyorum…
“Bu insanın hakkı yeniyor.” demek istiyorum.
Bir anda başka birilerinin hakkına saldırıyormuşum gibi gösterilmekten korkuyorum.
Bir yanlışın, düzeltilmesini istiyorum.
“Böyle devam etmemeli.” demek istiyorum.
Bir anda fitne çıkarmak, huzuru bozmak, insanları kışkırtmakla suçlanmaktan korkuyorum.
Bir gerçeği, söylemek istiyorum…
Bir anda gerçeğin kendisinden daha büyük bir suçlamanın ortasında kalmaktan korkuyorum.
Korkuyorum…
Söyleyecek, sözüm olmadığı için;
“Susmuyorum…”
Gördüklerimi, görmediğim için;
“Susmuyorum…”
Soracak, sorum olmadığı için;
“Susmuyorum…”
Bazen susuyorum;
Çünkü, bir cümlenin arkasından hangi sıfatın geleceğini bilmiyorum…
Yoksulluğu anlatacağım;
Niyetim sorgulanacak…
Haksızlığa, dikkat çekeceğim;
Tarafım sorgulanacak…
Bir kurumdaki, bozukluğu anlatacağım;
Kurum, düşmanı ilan edileceğim…
Bir yetki, istismarını konuşacağım;
Kişilik haklarına, saldırmakla suçlanacağım.
Bir yolsuzluk, iddiasını dile getireceğim;
Fitne, çıkardığım söylenecek…
Ahlaki , çöküntüyü anlatacağım;
Toplumu, böldüğüm söylenecek…
İnanç, hakkında soru soracağım;
Dinsiz bu denecek…
Bir insanın, hakkını savunacağım;
Başka birine düşman, olduğum söylenecek…
Bir soru soracağım; niyetim sorgulanacak…
Bir eleştiri yapacağım; sadakatim konuşulacak…
Ve bir süre sonra,
Kendime, şunu sormaya başlıyorum;
“Şimdi bunu söylersem başıma ne gelir?”
Bence;
Bir toplumda, insan yanlış yapmaktan korktuğundan daha çok;
Yanlışı,
söylemektenyalnızca korkmaya başladığında, ortada safiyane bir “suskunluk” yoktur.
Orada başka bir şey vardır.
🔸 Bitkinlik,
🔸 Yorgunluk,
🔸 Umutsuzluk,
🔸 Çaresizlik,
🔸 Yılgınlık,
🔸 Pes etmişlik,
🔸 Yenilmişlik,
🔸 Teslimiyet,
🔸 Menfaat,
“Yarın bir işim düşerse…”
Acı bir kabul…
Türlü sebeplerle;
Kendini, susturmayı öğrenmek…
Belki de en büyüğü bu.
Bir toplumun, konuşabileceği halde;
Susmayı, güvenli bulması…
Sonra…
🔹 Sorular azalır.
🔹 İtirazlar azalır.
🔹 Vicdanın sesi azalır.
Ve sonunda insan…
Gördüğü, yanlışı söylemeden önce;
Her seferinde;
Ama, her seferinde kendine şöyle demeye başlar;
“Boş ver, başına iş açma…”
Ben en çok, bundan korkuyorum…
Hepimizin, aynı anda susmasından.
S O N U Ç
Toplumun aynı anda susması ve haksızlıklar karşısında sessizliğe gömülmesi, tarih boyunca düşünürlerin ve bilgelerin en çok dikkat çektiği ve korktuğu tehlikelerden biri olmuştur.
Bu durumu, hissettiğiniz yılgınlığı ve toplumsal sessizliğin ağırlığını en iyi anlatan kısa ve bilge sözler;
*
“Dünya kötülük, yapanlar yüzünden değil, seyirci kalıp hiçbir şey yapmayanlar yüzünden tehlikeli bir yerdir.”
“Albert Einstein”
*
“Bizi yok edecek olanlar; kötülük yapanlar değil, arkasını dönüp gidenler ve sesini çıkarmayanlardır.”
“Bertolt Brecht”.
*
“Her şey bittiğinde hatırlayacağımız şey düşmanlarımızın sözleri değil, dostlarımızın sessizliği olacaktır.”
“Martin Luther King Jr.”
*
“Haksızlığa karşı susanlar, en az haksızlığı yapanlar kadar suçludur.”
“Aliya İzzetbegović
*
“Zulüm karşısında sessiz kalmak, zalimi onaylamaktır.”
“Desmond Tutu”
***
BİR TOPLUMDA KÖTÜLÜKLERİN YAYILMASI
İYİLERİN PISIRIKLIĞI VE SESSİZLİĞİ YÜZÜNDENDİR
Montesquieu
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…