ÇOCUK GİBİSİN

Bazen insanları hafife almak için;

–“Çocuk gibisin, çocuk gibi davranıyorsun?” denir ya…

Bu hikayeden sonra çocuk gözüyle bakmanın basit olmadığını anlıyor insan.
Babası İspanya’nin en ağır siyasi cezalarının verildiği bir hapishanede mahkumdu küçük kızın.
Fırsat bulduğu her hafta sonu babasını ziyaret için annesiyle birlikte hapisaneye giderdi.
Yine bir ziyarete giderken babası için çizdiği resmi yanında götürdü.
Ancak hapisaneye, özgürlüğü çağrıştıran her türlü şeyin mahkumlara verilmesi yasaktı.
Bu sebeple kağıda çizdiği kuş resmini kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı.
Çok üzülmüştü küçük kız.
Babasına söyledi bunu;

–“O da, üzülme kızım, yine çizersin.

Bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu” dedi.
Küçük kız diğer ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip götürdü.
Bu sefer kuş yerine bir ağaç ve üzerine siyah minik benekler çizmişti.
Babası keyifle resme baktı ve sordu;

–“Hımmm! Güzel ağaç! Üzerindeki benekler ne? Portakal mı?

Küçük kız babasina eğilerek, sessizce;

–“Hışşşşt!.. O benekler ağacın içinde saklanan kuşların gözleri!..

Her sabah bir çocuk, uyanır içimde.
Her şeye inat, gülümseyerek.
Umursamadığımdan değil, duyumsadığımdan hayatı.
Hesapsızdır yaşamak, alıp verdiğim nefes bile emanetken…

Nâzım HİKMET

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…