HÜZÜN

Gözlerimdeki hüzün yalan söyler mi?

İçimdeki fırtınalara yeni bir boran katar sadece

Kundaktaki bebeğin çaresizliği gibi

Çığlık olur, avutulmayı bekler avaz avaz…

Açılıp kapanan kapılar, gelip gidenler,

Ardından bakakalan yorgun bakışlarım

Uğultular arasında, sessiz kabullenişler

Umut fısıltılarının, kandırmaca olduklarını bile bile

Rüzgarıma kapılmanın arzusuyla

Belkilerin akıntısında kürek çekmeye muktedir kollarım, bir daha bir daha!

Kaypak korkaklığım nefesime sinmiş, soluğum kesik kesik

Boğazıma çöken görünmez el olmuş, boğmakta kararlı

Mum ışığının bitip, saydam ışığın karanlığa dönüştüğü yerdeyim

Işıltıdan karanlığa, karanlıktan aydınlığıma

Gönül mahkumiyetim

Yargıç ben, gardiyan ben

Parmaklıkları sıkan, parmaklarımda biriken öfkem

Hiddetim dağları dolaşıp geri dönüyor

Hesap sorarcasına… maskelerimi aşıp tokatlar iniyor

Avuntularıma kanan kanatlarıma…

Mışlıklar arasında gonca arayan

Tomurcukların gül olmasını bekleyen aymazlıklarıma,

Bir tokat bir tokat daha…

Arsızlığım alışmış, sahteliklerin silikliğine!

Saatten gelen her tik tak sesinde

Hiçlikler hengamesinde, yitiklerin hesabı utanç oluyor

Feryatlarımın yangınına yeni bir kıvılcım

Bir ah u figan daha, dev gibi büyüyor

Hüznümün mahkemesinde, ebedi hesap verişim

Suçumu kabullenişim

Korkuların kazdığı hendeklerden sakınarak

Bir kolumda muğlaklık, diğer koluma telaş girmiş

Sis bulutlarının bilinmezliğini

Kasvet perdelerini dağıtıp yok ettiğim

Şuaların nurunda kamaşmakta kararlı olduğum

Hürlük hücreme doğru ilerliyorum…

Şule BECER
Ressam – Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…