UMUT DENEYİ (3)

Deneyleri Curt Richter’i, bazı farelerin neden mücadeleyi erken bıraktığını sorgulamaya yöneltti.

Sonuç olarak, umudun mücadele etme isteğinde kilit bir faktör olduğuna karar verdi.

Ona göre, evcil fareler daha önce insanlardan yardım gördükleri için kurtarılma umuduna sahiptiler.

Bu nedenle daha uzun süre mücadele ettiler.

Ancak yaban fareleri böyle bir deneyime sahip olmadıkları için kolayca vazgeçtiler.

Sempatik sinir sistemi, beklenen “savaş ya da kaç” tepkisini vermemişti.

Richter, bu bulguları daha derinlemesine anlamak için bir başka deney daha tasarladı.

Bu kez, fareleri aynı koşullarda suya bıraktı ancak vazgeçip batmaya başladıkları anda onları sudan çıkardı.

Fareleri kuruladı ve birkaç dakika dinlenmelerine izin verdikten sonra yeniden suya koydu.

Deneyin sonunda, farelerin ikinci kez suya konulduklarında ilk olan denemeye kıyasla çok daha uzun süre yüzdükleri gözlemlendi.

Değişen tek şey, daha önce kurtarılmış olmalarıydı;

Bu sefer umutları vardı.

Curt Richter, farelere durumlarının umutsuz olmadığını öğretmenin;

(Örnek belirli aralıklarla sudan çıkarılmalarının)

Onların yeniden;

🔹Çaba göstermesine,
🔹Mücadele etmesine,
🔹Kaçmaya çalışmasına,

Neden olduğunu kaydetti.

Bu Fare Deneyi Bize Ne Öğretir?

İnsanlar ve fareler elbette birbirinden çok farklıdır;

Ancak, deneyden öğreneceğimiz önemli bir ders var.

Çalışmanın, etik boyutunu bir an için bir kenara koyarsak;

Bu deney, umudun hayatımızdaki rolünü çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor.

Umutsuzluk, enerji ve motivasyonu tüketerek bizi pes etmeye itebilir.

Ancak umut, dayanma gücümüzü artırarak çok daha uzun süre mücadele etmemizi sağlar.

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…