UMUT DENEYİ (2)

Curt Richter;

Bu kez, farklı bir deney planladı.

Deneyin amacı;

Farelerin, boğulmaya karşı ne kadar süre dayanabileceğini ve bu sürenin ardındaki mekanizmaları anlamaktı.

Bu konu rahatsız edici bir temaya sahip olsa da Curt Richter’in hedefi;

Bu süreçteki fizyolojik ve psikolojik faktörleri keşfetmekti.

Curt Richter;

Deneylerini fareleri suyla dolu kovalara koyarak ne kadar süre içinde hayatta kaldıklarını gözlemleyerek gerçekleştirdi.

Deneyin ilk aşamasında, 12 evcil fareyi test etti.

Çoğu fare birkaç dakika içinde boğularak öldü.

Ancak, dikkat çekici bir şekilde, bazı fareler seksen saatten fazla yüzerek hayatta kalmayı başardı.

Deneyin, ikinci aşamasında;

Curt Richter bu kez 34 yaban faresini kullandı.

Yaban farelerinin doğal ortamlarına ve daha güçlü hayatta kalma içgüdülerine dayanarak daha uzun süre dayanacaklarını düşündü.

Ancak yüzme yeteneklerine rağmen;

Şaşırtıcı bir şekilde 34 fareden hiçbiri birkaç dakikadan fazla hayatta kalamadı.

Umut Etmenin Gücü
Yaşam İle Ölüm
Arasındaki Bir Sınırdı

Curt Richter, deneyinde farelerin kalp atışlarını derilerinin altına yerleştirilen elektrotlar aracılığıyla da ölçüyordu.

Bu ölçüm sonuçları, oldukça ilginç bir duruma işaret ediyordu.

Beklentilerin aksine, EKG kayıtları yenik düşen farelerin kalp atışlarında bir hızlanma yerine hızlı yavaşlama olduğunu gösterdi.

Fareler, savaş ya da kaç tepkisi sergilemek yerine;

Durumlarını kabullenmiş, umutsuzca sonlarını bekler gibi görünüyorlardı.

Biyolog Curt Richter’in Farelerle Gerçekleştirdiği Acımasız ve Çarpıcı Umut Deneyi

1950’de Harvard Üniversitesi’nde hipotalamus üzerine sağlam araştırmaları bulunan bir biyolog olan Curt Richter’ın gerçekleştirdiği acımasız fakat bir o kadar da çarpıcı deney, umudun bilimsel tasvirini sunma amacı taşıyor.

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…