Özgür İnternet Gazetesi – Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

SON MAKEDONYALI

0 5.947

SON MAKEDONYALI

İlk günlerde tedavi, az çok bir fayda verir…

Mutlak istirahate ihtiyacı vardır istirahat etmelidir.

Ama öyle olmaz…

Atatürk kendini biraz dinlenmiş bulunca kalkar;

Bursa ‘ya gider.

Bursa’ da adeta tabiatın kanunları ile boğuşur.

Yenilmediğini göstermek ve yenilmediğine kendini inandırmak ister.

Bursa ‘ya vardığı gece Çelik Palas salonlarında;

Herzamanki gibi, donatılmış çok kalabalık bir sofranın başındadır.

Oradan da, Merinos fabrikasındaki baloya gider.

Dans eder…

Ama bu balo, son balosudur…

Ona şahit olan, bir gazeteci, Nizamettin Nazif Tepedelenlioğlu şöyle anlatıyor;

“Asker gibi genç, mevzun adımlarla büfeden ayrıldı.

Orkestra şefine;

–Sarı Zeybek, diye haykırdı.

Ve anında, Ödemiş, Aydın efelerini de hayran edecek bir zeybeğin;

Kahraman figürlerini icraya başladı…

Bu bir, kahramanlık ayini idi…

Tıbbın derin üstatlarından:

–“Rejime riayet ederse nihayet dokuz ay yaşayabilir, bir yıl yaşaması için bir mucize bile kafi gelmez.”

Teşhisini alan, ve bunu bilen bir adam;

Dizlerini yere vura vura zeybek oynuyordu…

Bu olay ölüme, meydan okumak demekti…

Saray erkanı bu vaziyete korkarak bakıyorlardı.

Yine o anda onun, bu teessürde merhamet sezmiş ve kızmış gibi;

Raksına bir kat daha, şiddet verdiği görüldü…

Tahtaya vuran, dizlerinden çıkan sesler;

Kafesinden kurtulmak isteyen bir aslanın kükreyişini andırıyordu…

“Orkestra zeybeğin son notalarını bitirince, kadınlar ve erkekler, göstermemek için ipekli mendillerini acele acele gözlerine bastırırlarken Atatürk;

Ağız dolusu kahkaha attı.”

Bunları yazan gazeteci, onun salondan ayrılırken;

Herkesi, ayrı ayrı selamlayışını…

Her tarafa reveranslarını…

Daha sonra, merdivenlerden dik adımlarla inişini anlatır.

Otomobiller fabrikanın kapısı önünde dizilmiştir.

Kapıda, silindir şapkası, eldivenleri ve bastonunu alır…

Silindir şapkasını, asabi halle başına geçirir.

Sonra, arabalara bakmadan sokağa fırlar;

Yürümeye başlar…

Etraf bahçelerde, ağaç dallarını ağırlaştıran çığlar buzlaşmıştır.

Bursa’nın sabaha karşı havası sert, rutubetli ve hatta yakıcıdır.

O, şehre doğru, durmadan yürür…

Etrafında yaverleri, Başvekil Celal Bayar, Dahiliye Vekili Şükrü Kaya,
Mebuslar, vali…

Bu yarı gece sonrasını sabaha yaklaştıran sisli karanlığın içinde onu sessiz takip ederler.

Fakat nihayet, bir yol kavşağına gelince;

Mukavemeti, sona ermiş gibidir…

Duraklar, sert bir sesle bağırır;

–“Fakat bizim bir arabamız olacaktı. Yayan mı gideceğiz yoksa?”

Koşuşurlar…

Araba kapısı açılır…

Arabaya girer girmez, başı bir tarafa yaslanır;

–“Haydi çabuk, üşür gibi oluyorum…”

Yaver arabanın camlarını kapamaya çalışır, o sırada onun son sözleri şudur;

–“Ne güzel geceydi…”

Evet, o gece güzeldi.

Ama…

O’nun raksı, bir ayin değil, bir mücadeleydi…

Son Makedonyalının;

Tabiatın, zulmüne ve zalim kadere karşı son mücadelesi…

Bu mücadele;

Makedonyalının, zaferi ile bitmez…

Geceyi yatağında nasıl geçirdiğini;

Ne ruh buhranları içinde kıvrandığını bilmiyoruz…

Ama ertesi gün Yalova köşküne de uğramadan İstanbul ‘a, Dolmabahçe sarayına döndüğü zaman bitkindir.

Yeni bir hastalık, kendini gösterir;

Zatürree!..

Zatürree asıl hastalığını, kısa zamanda geliştiren ve şiddetlendiren birkaç talihsizlik sebebinden biri olmuştur…

Zatürree, şöyle böyle atlatılır.

Akciğer kurtulmuştur…

Ama karaciğer gittikçe erir.

***

Atatürk’ün sıhhi durumu hakkında ilk konsültasyon, Sağlık Bakanlığı Müsteşarı Dr Asım Arar ‘a göre;

Ankara’ da, 6 Mart 1938 ‘de yapıldı.

Muayene sırasında, eski Başvekil İsmet İnönü’ de Atatürk’ün yanındaydı.

Muayene tamamlandı…

İstişareye çekilen doktorlar neticede ittifak ettiler.

Hastalık karaciğerdeydi.

Tek nüsha olarak düzenlenen ve imzalanan raporu okumak için O’ nun bulunduğu salona girildiği zaman İsmet Paşa gene Atatürk’ün yanındaydı.

Atatürk, rapor okunmadan önce;

–“Yüksek sesle oku da Paşa’da duysun.” emrini verir.

Raporu sükunetle dinler.

Rapor bitince;

–“Bu içki yasağı ne vakte kadar devam edecek?” diye sorar.

–“Gene böyle bir heyet toplanıp, içki kullanmakta mahzur olmadığına karar verinceye kadar…”

Rapor, okunup doktor çıkınca;

Asım Arar ‘ın kaydettiğine göre, arkasından, Atatürk’ ün sözleri şunlar olmuş;

–” Bunlar hiçbir şeyden anlamıyorlar. İcap ederse içmeyeceğim.

Fakat bunlara hastalığımın rakı ile hiçbir alakası olmadığını da ispat edeceğim…”

Gerçi o günden sonra ve ıstıraplı hastalığının devamı müddetince;

Atatürk, artık bir damla alkol almamıştır…

Fakat, “istirahat, diğer hususlar” da bu itaati sağlamak pek kabil olmadı.

Hastalığının ilk devresinde, geçici iyiliklere güvenerek, normal hayatında hiçbir değişiklik yapmayı aklından bile geçirmemişti.

Kaynak :
Şevket Süreyya Aydemir,

Tek Adam, Cilt III,
Syf: 510 – 513

S O N U Ç

Mustafa Kemal Atatürk’ün hastalığının ilerlediği 1938 yılındaki özverisini, özellikle Hatay davası ve devlet işleri için sağlığını hiçe sayışını anlatan kısa ve bilge sözler aşağıda yer almaktadır.

***

Atatürk, doktorlarının kesin istirahat tavsiyelerine rağmen memleket meselelerini kendi sağlığının önüne koymuş ve bu duruşunu şu sözlerle ifade etmiştir:

🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷

“Şahsi meselem.”

“Hatay sorununun çözümü için hastalığına rağmen çıktığı yorucu Mersin ve Adana gezileri sırasında bu davaya verdiği hayati önemi bu iki kelimeyle özetlemiştir.”

🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷

“Vatanını en çok seven, görevini en iyi yapandır.”

“Ağırlaşan sağlık durumuna rağmen son nefesine kadar devlet yönetiminden kopmayarak bu sözünü bizzat yaşamıyla kanıtlamıştır.”

🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷

“Söz konusu olan vatansa, gerisi teferruattır.”

“Kendi bedenindeki ağrıları ve hastalığın yıpratıcı etkilerini bir teferruat olarak görüp ülkesinin geleceği için çalışmaya devam etmiştir.”

***

Hastalığının ilerlediği dönemde kendi milletinin bilim insanlarına ve doktorlarına duyduğu sonsuz güveni bu sözle dile getirmiştir.

 

BENİ TÜRK HEKİMLERİNE EMANET EDİNİZ…

Mustafa Kemal Atatürk

 

 

 

Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar

 

 

 

 

 

 


EGEDE YAŞAM  :::  Özgür İnternet Gazetesi

Halkın ve Sadece Haklının Yanında…

YAŞASIN CUMHURİYET…

MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Bildir
guest
0 Yorum
Eskiler
En Yeniler Beğenilenler
0
Would love your thoughts, please comment.x