ATATÜRK VE FOTOĞRAFÇI
1930’lu yıllarda, o dönemin dünyaca ünlü foto muhabirlerinden biri olan Amerikan gazeteci fotoğrafçı Türkiye’ye gelir.
Amacı, genç Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün;
Fotoğraflarını çekmek ve röportaj yapmaktır.
Ankara’daki, Çankaya Köşkü’nde kabul edilen fotoğrafçı;
Atatürk’ü, stüdyo ortamında, belirli ışıklar ve özel pozlarla çekmek ister.
Atatürk, kabul eder, ve çekimler başlar…
Fotoğrafçı o günün, modasına ve batıdaki devlet adamlarının poz verme tarzına uygun olarak Atatürk’e sürekli müdahalelerde bulunur;
–“Efendim, biraz sağa dönün…
Başınızı, biraz yukarı kaldırın…
Şimdi hafifçe gülümseyin.”
Atatürk, bir süre yönlendirmelere sabırla uyar.
Ancak, fotoğrafçının onu sürekli kalıba sokmaya çalışması, doğallıktan uzaklaştırması üzerine çekimi durdurur.
Doğrularak, fotoğrafçıya bakar ve saniyesi saniyesine tarihe geçecek şu sözleri söyler;
–“Siz benim fotoğrafımı değil, bir heykeltıraş gibi kendi kafanızdaki oluşan Atatürk’ün resmini çekmek istiyorsunuz.
Bırakın ben, olduğum gibi durayım…
Ben, tiyatro oyuncusu değilim, bir milletin lideriyim…”
Bu sözlerin ardından Atatürk arkasına yaslanır doğal duruşunu alır;
Ve…
Sigarasından, bir nefes çeker…
Fotoğrafçı, karşısındaki insanın kararlılığı ve heybeti karşısında büyülenir.
O andan itibaren hiçbir müdahalede bulunmadan;
Atatürk’ü, tamamen doğal haliyle, meşhur keskin bakışlarıyla çekmeye başlar.
Çekilen o fotoğraflar, günümüzde bugün bile;
Atatürk, denince aklımıza gelen;
🔸 Mağrur,
🔸 Samimi,
🔸 Karizmatik,
Duruşunu en yalın haliyle ölümsüzleştiren kareler arasında yerini alır.
Hikâyenin, düşündürdükleri bu anı;
Atatürk’ün, yapmacıklıktan çok uzak;
Olduğu gibi görünen ve milletinin karşısına her zaman kendi öz benliğiyle çıkan bir lider olduğunu, bir kez daha kanıtlar.

S O N U Ç
Paylaştığım bu anı;
Atatürk’ün, liderlik anlayışındaki;
▪️Doğallığı,
▪️Özgünlüğü,
▪️Yapaylıktan uzak duruşunu çok güçlü bir biçimde yansıtıyor.
Bu duruşun temelinde kimsenin kafasındaki;
▪️Kalıba girmeyen,
▪️Rol yapmayan,
▪️Gücünü kurgulanmış pozlardan değil doğrudan milletinden ve kendi öz benliğinden alan bir karakter yatar.
Atatürk, bir vitrin figürü veya donuk bir heykel olmayı reddederek;
▪️Canlı,
▪️Düşünen,
▪️Halkıyla,
Bütünleşmiş bir lider portresi çizmiştir…
***
ROL YAPMAYA İHTİYAÇ DUYMAYAN İNSAN HER HALİYLE SAYGI UYANDIRIR.
BİR MİLLETİN YÜKÜNÜ OMUZLAYANLAR YAPMACIK TAVIRLARA TENEZZÜL ETMEZ…
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…

