YAŞAR NURİ ÖZTÜRK
“Yaşar Nuri Öztürk,”Aslında Kimdi?”
Bir insan düşünün…
Henüz dokuz yaşındayken Kur’an’ı ezberliyor, yıllar sonra ise düşünceleri Türkiye sınırlarını aşarak Amerika’dan Japonya’ya kadar konuşuluyor.
Fakat hayatındaki en çarpıcı ayrıntı ne çocuk yaşta hafız olmasıydı ne de dünyanın önemli üniversitelerinde ders vermesi…
Asıl şaşırtıcı olan, hayatının başladığı gün sona ermesiydi.
Yaşar Nuri Öztürk’ün hikâyesi, Trabzon’un Sürmene ilçesine bağlı Küçükdere köyünde başladı.
Kur’an okumayı babasının dizinin dibinde öğrendi.
Daha dokuz yaşındayken hafızlığını tamamladı.
Ardından yaklaşık on yıl boyunca klasik medrese eğitimi aldı.
Trabzon İmam Hatip Lisesi’ni birincilikle bitirdi.
Fakat onun hayatı doğrudan televizyon ekranlarında ya da üniversite kürsülerinde başlamadı.
Önce imamlık yaptı.
Tam on iki yıl…
Soğuk Karadeniz sabahlarında, küçük camilerde, birkaç saf insanın karşısında konuştu.
Belki o günlerde onu dinleyenlerin hiçbiri, bu sesin yıllar sonra milyonlarca insana ulaşacağını bilmiyordu.
O ise, öğrenmeye devam etti.
İlahiyat eğitimi aldı.
Hukuk okudu.
Doktorasını tamamladı.
Dinî bilgiyi yalnızca aktarmakla yetinmedi;
🔸 Sorgulamaya,
🔸 Araştırmaya,
🔸 Yorumlamaya,
Başladı…
Onu farklı kılan da buydu.
Kalıplaşmış cümleleri tekrar etmek yerine;
Kur’an’ın, doğrudan anlaşılması gerektiğini savundu…
Bu yaklaşım;
Kimi zaman, büyük destek gördü.
Kimi zaman, sert tartışmalara neden oldu.
Fakat söyledikleri görmezden gelinemedi.
Çünkü Yaşar Nuri Öztürk, yalnızca din anlatmıyor;
İnsanların yıllardır sormaya çekindiği soruları yüksek sesle soruyordu.
Yıllar içinde yolu Türkiye’nin dışına uzandı.
New York’ta misafir öğretim üyesi olarak “İslam düşüncesi” dersleri verdi.
🔹 Japonya’da,
🔹 Kore’de,
🔹 Fransa’da,
🔹 Orta Doğu’da,
🔹 Afrika’da,
Konferanslara katıldı.
Sürmene’nin küçük bir köyünde başlayan yolculuk, dünyanın farklı ülkelerindeki kürsülere kadar ulaştı.
Sahne değişiyordu…
Dinleyiciler değişiyordu…
Ama onun kendine özgü anlatımı değişmiyordu.
Bir süre sonra yalnızca akademik çevrelerin değil, televizyon izleyicilerinin de yakından tanıdığı bir isim oldu.
Ekrana çıktığında ses tonu yükselir, cümleleri sertleşir, tartışmalar günlerce devam ederdi.
Kimileri onu cesur bir ilahiyatçı olarak gördü.
Kimileri, düşüncelerine karşı çıktı.
Fakat neredeyse herkes onu dinledi.
Çünkü Yaşar Nuri Öztürk, bulunduğu ortamda sessizce oturabilecek bir insan değildi.
Bir gün dünyaca ünlü, Time dergisi düzenlediği “20. Yüzyılın Dünyadaki En Önemli Kişileri Kimdir” oylamasında, bilim insanları ve reformcular kategorisinde adı dünyanın önde gelen isimleriyle birlikte anıldı.
Halk oylamasında, ilk sıralara kadar yükseldi.
Küçükdere köyünde babasının dizinde Kur’an öğrenen o çocuk, artık dünya çapında tanınan bir düşünce insanıydı.
Fakat yıllar ilerledikçe sağlığı bozulmaya başladı.
Uzun süren hastalıklarla mücadele etti.
Ve takvimler, 22.06.2016 Çarşamba gününü gösterdiğinde, İstanbul’daki evinde hayata gözlerini yumdu.
Tam 71 yaşındaydı…
Ancak o günün başka bir anlamı daha vardı…
22 Haziran, “Yaşar Nuri Öztürk’ün” doğum günüydü…
Hayata gözlerini açtığı gün, yine aynı tarihte bu dünyadan ayrıldı.
Sanki başladığı yere dönen uzun bir yolculuk gibiydi…
Köy camisinden üniversite kürsülerine, televizyon ekranlarından dünyanın farklı ülkelerine uzanan, 71 yıllık bir hayat…
Düşünceleri tartışıldı.
Sözleri eleştirildi…
Fakat bu ülkenin;
💢 Din,
💢 İnanç,
💢 Düşünce,
Tartışmalarında bıraktığı iz hiçbir zaman kolayca silinmedi.
Karadeniz’in küçük köylerinden yükselen sesler, bazen bütün bir ülkenin düşünme biçimini değiştirebilir…
Yaşar Nuri Öztürk;
▪️Kul hakkı,
▪️Adalet,
▪️Vicdan,
Kavramlarını dinin merkezine koymuş…
Hak yemenin ve başkasının hakkına el uzatmanın en büyük günah olduğunu şu çarpıcı sözlerle vurgulamıştır:
💨💨💨💨💨
BİR MİLLET ADALETİ AYAKLAR ALTINA ALDIĞINDA,
EHLİYET VE LİYAKATİ DIŞLADIĞINDA,
HAKTAN DEĞİL HİLEDEN YANA SAF TUTTUĞUNDA,
MUTLAKA FATURASINI ÖDER…
Yaşar Nuri Öztürk
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…