ZEHİRLİ AİLE ÜYESİYLE BAĞLARINIZI KESİN…
Aile bağları, insan ruhunun köklerini derinden saran ve kişiyi şekillendiren en güçlü bağlardır.
Ancak her bağ, iyileştirici değildir…
Ruhun derin, yaralar aldığı bir yerde, en zor kararlardan biri;
Bir aile üyesiyle, olan bağları kesmektir.
Bazen, bu acı veren mesafe;
“İyileşmenin”, tek yolu olabilir…
Sevgiyle dolu, bir kalple uzak durmayı öğrenmek gerekir.
Her anne ya da baba;
Evladını, koşulsuz sevmeyebilir.
Bazen kendi arzuları, kişisel savaşları uğruna;
Bizi, araç olarak görebilirler…
Ruhsal anlamda yıkıcı olabilen aileler vardır;
🔸 İhanet eden,
🔸 Küçümseyen,
🔸 Kıskanç olan,
🔸 Dedikodu yapan…
Bu tür kişiler;
Kendi içlerindeki, karanlıkla yüzleşmeden;
Başkalarının ışığını söndürmeye çalışırlar.
Sizi yalnızca, kendi sınırlarına hapseden;
Sizinle, sadece çıkar ilişkisi içinde olan akrabalar;
Ruhunuzu, boğan zincirler haline gelir.
Bu ilişkilerdeki, en büyük tuzak;
“Kan bağı” bahanesidir.
Kan bağının, kutsallığına sığınıp, ruhumuzu tüketirler…
Oysa ki bir aileyi, gerçekten aile yapan;
🔹 Sevgi,
🔹 Saygı,
🔹 Anlayıştır…
Bizden enerjimizi çalan, ilerlememizi engelleyen bu bağları kesmek;
Ruhsal olgunlaşmanın bir gereğidir.
💢 Büyümek,
💢 Gelişmek,
💢 Ruhsal iyileşmek,
İçin sınırlarımızı belirlemek zorundayız.
💥 Aileyi,
💥 Ebeveynleri,
💥 Kardeşleri,
Yücelten romantik fikirlerden uzaklaşıp, gerçeği görmeliyiz…
Ağacın kökleri ne kadar derin olursa olsun;
Gölgesinde, kaybolmak yerine…
Aydınlığa, çıkmamız gerekir…
Kendimizi tanımak, ruhumuzu karanlık enerjilerden korumak için cesur olmalıyız.
Sizi kendi içlerinde eksik hissettikleri için daha küçük göstermeye çalışan bu kişilerle aranıza mesafe koymak;
Ruhsal bir özgürlüğün kapısını aralayacaktır.
Gerçek sevgi, yıkıcı değil;
“Şifalıdır…”
O yüzden zarar veren bağlardan özgürleşmek;
Hem kendimize;
Hem de ruhsal, yolculuğumuza yaptığımız en büyük iyiliktir.
Çünkü ruh;
Yalnızca, temiz zeminde büyüyebilir.
Kendi , aydınlığınızı koruyun…
Sizi aşağı çeken değil;
Yükselten ilişkileri hayatınıza dahil edin…
Ve her şeyden önce, kendinize sadık kalın;
Sınırlar; Ruhun, koruyucu kalkanlarıdır.

S O N U Ç
Sınır koymak; insanın kendi değerlerini, ruhsal ve duygusal ihtiyaçlarını koruma sorumluluğudur.
Bencillik veya duvar örmek değil, tam aksine sağlıklı ilişkiler kurmanın ve içsel huzuru muhafaza etmenin temel şartıdır.
“Kırgınlık, ruhun sessiz intiharıdır;
Sınır koymak ise ruhun koruyucu kalkanıdır.”
💨💨💨💨💨
SINIR ÇİZMEK İNSANLARI HAYATINDAN ÇIKARMAK DEĞİL
KENDİNİ KORUMAYI ÖĞRENMEKTİR…
Turan ÇATAL
Araştırmacı Gazeteci-Yazar
EGEDE YAŞAM ::: Özgür İnternet Gazetesi
Halkın ve Sadece Haklının Yanında…
YAŞASIN CUMHURİYET…
MUSTAFA KEMAL’İN ASKERLERİYİZ…
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…

